Kominek z płaszczem wodnym współpracuje z tradycyjną grzejnikową instalacją centralnego ogrzewania, zachowując walory ekonomiczne, estetyczne i ekologiczne zwykłego kominka. Od zewnątrz wkłady kominkowe z płaszczem wodnym praktycznie nie różnią się od wkładów tradycyjnych.

Kominki z płaszczem wodnym mogą pracować zarówno w instalacjach otwartych, jak i zamkniętych. W ostatnim przypadku urządzenie musi mieć jednak wbudowany układ odbioru nadmiaru ciepła oraz być skonstruowane tak, aby pracowało pod ciśnieniem, które zwyczajowo panuje w zamkniętych systemach ogrzewania.

Wkłady kominkowe pozostając w układzie otwartym mogą współpracować z urządzeniami pracującymi w zamkniętej instalacji grzewczej, zasilanej innymi urządzeniami, np. solarami, gazowymi piecami centralnego ogrzewania lub olejowymi piecami centralnego ogrzewania. Właściwa praca układu regulowana jest za pomocą sterowników, które wyłączają drugie źródło ciepła w momencie pracy kominka. Jeżeli jednak temperatura zadana przez użytkownika spadnie poniżej wyznaczonej wartości urządzenie współpracujące załącza się.

W przypadku kominków z płaszczem wodnym dobór odpowiedniej mocy wkładu uzależniony jest od wielkości powierzchni, którą chcemy ogrzać, oraz od wielkości instalacji c.o.  Ze względów bezpieczeństwa instalacja c.o. powinna być w stanie odebrać dwa razy większą moc od nominalnej mocy grzewczej urządzenia, deklarowanej przez producenta. Moc kominka potrzebnego do ogrzania interesującej nas powierzchni określa się przyjmując, że ok. 1 kW mocy znamionowej wkładu kominkowego pozwala ogrzać 10 m²  powierzchni mieszkalnej. Założenie takie sprawdza się przy standardowej wysokości pomieszczenia (2,5-2,7 m) i średnim współczynniku izolacji budynku.

Zobacz także: Jaki kominek wybrać, powietrzny czy z płaszczem wodnym?